/manera.az
Hədiyyə Şəfaqət


...Adam
Getdi və gözlərini də apardı...

Dərinlərində
İşığı qalmışdı, amma o bilmirdi, qadının göz yaşlarının...

...Qollarını da apardı gedərkən
Eləcə
Sallaya-sallaya.
Dağıldı
Qadının istiliyi qəmbər küçəylə üzüaşağı
Ayaqlar və maşın təkərlərinin altına...

Dənizi apardı Adam
Sahili
Və qağayıları...

...Adamın əynində
Köynəyi vardı-miləmil
Üstündə iz qalmadımı deyə yoxladı Adam,
Ya bir tel...
Ya bir iy...
Düşsəydi bir də yuyulunca silinməyəcəkdi
Yoxdu-qoxladı...
Başqa
Nə ola bilərdi?-
Barmaqların titrək toxunuşu...
Ondan arxayındı,
Bilinməyəcəkdi...

...Uzaqlara qayıtdı Adam...
Evinə...

Çantasını
Sevinə-sevinə
Taksinin yük yerinə ehtiyatla yerləşdirdi,
Uşaqlarının hədiyyələri əzilməsin istəyirdi,
Bir də ki, tələsirdi,
Başı qarışdı-

Görmədi qadının son baxışlarını...

Daha asan və sakitdi bu dəfə ayrılıq
Göz yaşlarsız, hıçqırıqsızdı...
Rahatdı
İçi-içini yeyib bitirməmişdi
Qadın bu dəfə qanını qaraltmamışdı son anda,
Susmuşdu...

...Və getdi
Özünü aparıb getdi Adam...

Və bəlkə də heç gətirməmişdi...[