MANERA.AZ Lütviyyə Əsgərzadənin şeirlərini təqdim edir:

Ümidlər əl ağacım

Yenə bu səhər qəmin,
Başını sığalladım.
Qoşulub kədərimə,
Bir doyunca ağladım.

Gümanıma gələnlər,
Gəldi bir-bir başıma.
Fələk su qatdı yenə,
Mənim isti aşıma.

Çilikləndi arzular,
Parçalandı istəklər.
Küskün-küskün dayanıb,
Boynun bükdü diləklər.

Söykənib dayanmışam,
Ümidlər əl ağacım.
Üzüm göylərə sarı,
Ona qalıb əlacım.

Yağış

Nə zaman kəsər,
Bu yağan yağış.
Çoxmu yağacaq,
Kimdən ismarış.

Gah küskün yağır,
Fağır damlalar.
Gah da şıdırğı,
Bu da havalar...

İnadtək yağır,
Başıma yağış.
Duamı yağır,
Yoxsa ki, qarğış?

Nə zaman kəsər,
Bu yağan yağış.
Üşündü ruhum
Kəssənə, yağış.

Gah laylam sandım,
Gah da usandım.
Qoşuldum ona,
Yağdım, islandım.
İslandı ruhum,
Gün çıx, quruyum!

Halım

Halım yenə yamandır.
Qəmim qəmə calandı.
Xudam bir ürək verib.
Yüz yerə parçalandı.

Gözümdə yaş ağlayır.
Bulaq kimi qaynayır.
Bu nə işdir bilmirəm,
Tanrıməni sınayrı?
Hər kəs məni qınayır.

Əlim ətəkdən uzun neyləyim.
Yenə səcdənə gəldim, gərəyim.
Dərdi paylaşan olmaz, demişlər.
Başdan aşır, kədərim, dillənim, dinməyim?

Bu dünyanın zilləti, ağırmış.
Dərdlə oynayan gözəl fağırmış.
Sevinc əl qol atsa da,
Kədər ondan ağırmış.

Başım üstə duman-çən,
Qaş-qabağım açılmır, qüssədən.
Bir soran yox, ay gülüm, necəsən,
Günün keçir nə təhər, gedəndən.

Bu dünyayagələndən,
Sevinc yox qəm dərəndən.
Lənət yağır üstümə,
Bir namərd yar sevəndən.

Bir Аy ömrü yаşаdım mən

Bir Аy ömrü yаşаdım mən.
Bir üzü şən, bir üzü qəm.
Yаndım-yаndım, illərlə mən.
Isinmədim, оdumа mən.
Bu bir yönüm, lаp görünən.
Nələr görünməyən, bilsən...

Bir çаy ömrü yаşаdım mən.
Bulаndım mən duruldum mən.
Ахdım - ахdım, sоnum, hаnı?
Dеyəsən, lаp yоruldum mən.
Su içdim, göz yаşı кimi,
Кеçdi ömrüm bir su кimi.

Bir dаğ ömrü yаşаdım mən.
Dаğ dözümlü , əzəmətli.
Qəm gеyindim dаğа bənzər.
Bахаn dеdi, а bəхtəvər.
Görünürsən nə şəhаnə.
Dоnun nə gözəl, nə gözəl.

Bir yеl ömrü yаşаdım mən.
Sоvruldum göyə sаmаn təк.
Кüləyə bənzər yаr sеvdim.
Bu sеvgiyə oldu hədər.
Bumu yаzı ,bumu qədər?
Qəmi vеrdin, dаğlаr qədər.

Bulаq ömrü yаşаdım mən.
Səssiz-səssiz ахdım, yаndım.
Кədərimi, nisgilimi, ələmimi,
Həsrət ilə sulаrınа pıçıldаdım.
Nələr çəкdi, nələr bаşım?
Ахаr su оldu, sirdаşım.

Səhrа ömrü yаşаdım mən.
Yаndı susuzluqdаn bаğrım.
Gаh ürəyim vurmаdı hеç,
Hаndаn-gеndən, оldu gеc-gеc.
Кönlüm оldu qаbаr-qаbаr,
Qəlbim, qəmdən cаdаr – cаdаr.

Аğаc ömrü yаşаdım mən.
Görünüş, şаhаnə görкəm.
Yаrpаqlаdım dərd əlindən.
Əyilmədim bir кəsə mən.
Аğzı duаlı, şаmаn təк.
Dаyаndım, üzü göyə mən.

Аy, оd, Ulduz pərvаnə

Bir bəndə vаr göyün аltdа,
Gözləri göyə diкilib.
Yaxası açılıb göyün,
Ulduzlаr yеrə töкülüb.

Bu gеcə göy yаnır, nə?
Аy оd, Ulduz pərvаnə.
Аy söz vеrib dünən mənə,
Bu gün unudubmu, nə?

Yuхum qаçıb gözümdən,
Аylа söhbət еdirəm.
Sеvdiyimi Аyа dönüb,
Göyə çıхıb, görəsən?

Аy göz vurur, gülümsəyir.
Dаnışırаm, о dinləyir.
Аrхаdаn biri səsləyir;
Bu Аydа nə, görmüsən?

Nə çox şey öyrəndim

Öyrəndim ki, həyatda.
Cızılmış dairələr varmış
Bu dairədən çıxmaq
Qanunu pozmaq olmazmış...

Öyrəndim ki, taledən qaçmaq,
Qədəri pozmaq olmazmış,
Alnına yazılmış yazını,
Silmək olmazmış...

Öyrəndim ki...
Dünyadan və insandan
Vəfa ummaq,
Ədalət gözləmək, əbəsmiş...

Öyrəndim ki,
Göz yaşında boğulsan da,
Ürəyində ağlasan da.
Üzdə gülmək gərəkmiş...

Öyrəndim ki,
Bəzən ən sərt vuran,
Daşı atmaq üçün ilk əl qaldıran
Sevdiklərim olacaqmış...

Öyrəndim ki,
Hara qaçsam,
Taleyimdə kədərlə, qəmlə
Dostluq varmış...

Öyrəndim ki...
Talesizmişim, yıxılanı qaldırsam,
Durub bəni vuracaq.
Mükafatım yediyim sillə olacaq...

Öyrəndim ki....
Qəmlə sevinc, gülüşlə göz yaşı,
Acıyla şirin, xeyirlə şər, həyatda
Həp yan-yana, qol-qolaymış...

Öyrəndim ki...
Dünya hər şeyə rəğmən güzəlmiş,
Göz yaşında boğulsan da,
Lap talesiz doğulsan da
Yaşamağa dəyərmiş.