MANERA.AZ gənc yazar Ayşən Rəhimin yeni şeirlərini təqdim edir:

* * *
Salam əzizim...burda yenə gecədir​
Yazıram ki, soruşum görən halın necədir?​
Bircə nigaran qoyma ..bir kəlmə də olsa yaz​
Özünə yaxşı bax ha eşitdim ki, soyuqdur
Qalın geyin əynini..
Tamam yadımdan çıxıb, ağlım çaşıb bağışla​
Axı sən xoşlamırdın anan kimi danışıb
Qayğını çəkməyimi..

Nə yeyib nə içirsən?​
Yoxsan getmisən bil ki, gündə ən azı min yol gözlərimdən keçirsən..
İstəmirəm korlayım əhvalını amma ki
Heç özümdə deyiləm..
Yediyim dərddir ancaq, içdiyimsə zəhərdir​
Sənsiz məni yaşadan bir quru xatirənsə
həsrətində gecələr öldürən bu qəhərdir.

Ax üşüdür səsinin buz kimi soyuqluğu
Titrəyirəm..tənhalıq iliyimə işləyir
İsti hərarətinlə hansı heykəl baxışa​
Ruh üfürdün görəsən?
Yenə hava küləklidir, üşüməli küləkdir
Gözəl günlər səninlə getdi xatirə olub
Bilirəm ki heç zaman geri gəlməyəcəkdir​
Deyirəm ki, biləsən..

Payladım ən sonuncu əlvidamı hardasa
Məni yalnız buraxma vidaları sevmirəm​
Gəl yenə əvvəlkitək köksünə sıx, qucaqla
Allah haqqı saçlarım çiynin üçün darıxır​
Kəsmirəm heç dəymirəm uzadıram acıqla.​

Bu sərsəri duyğular.. yox heç tanış deyildi
Səndən əvvəl o adamın gözü də yaş deyildi
Saçı da payız idi, o balaca qız idi
Sərçətək kövrək idi ürəyi daş deyildi..
Hələ ömrün yazıydı, hələ də qış deyildi..

İndi bu boz şəhərin bütün küçələrində
Sənin ayaq izlərini baxışlarım yalayır
Hamıya sevgi düşdü, payımasa tənhalıq
"Xalqa it hürüyəndə, mənə çaqqal ulayır".


* * *
Gəl, Sən Allah üzürlü say
Buralar tör-töküntüdür
Gözlə açım pəncərəni​
Hə Otaq​ biraz bürküdür.
Bu nəhəng təkliyim səni​
Deyəsən yaman hürküdür.

Əsl qadın faciəsi​
Tozlu pəncərə şüşəsi​
Dəhlizin ortasındadır​
Dağılmış bir zibil qabı​
Cırılmış iki-üç şəkil​
Çərçivənin sınıqları​
Parçalanmış qırmızı don
Və dikdaban ayaqqabı..

Sükut, vahimə , kölgələr
Dualar çarmığa çəkir
Ümidləri , intiharı ..
Qürur​ geyinir əzabı​
Yalnızlığın taleyimdə
Yaratdığı iltihabı..

Xatirələr guruldayır​
Yağış yağır damır tavan​
Zamanın çatlarında qan..
Biraz asta gəz nə olar
Xatirələr oyanacaq
Və qarşında utanmadan
Ağrıları soyunacaq...

Ayağını qanadacaq
Son arzunun çilikləri​
Və anamı ağladacaq..

Bilirsənmi? sükut səsi
Adamı lap dəli edir
İntəhasız tənhalığın​
Darıxmağın iniltisi .

Bir də gecə olan kimi
Bu itlərin ulaması​
Xatirənin tikan kimi​
Bədənimi dalaması ...

Hərdən, vahiməli olur​
Ayrılıq da udur məni​
Bir söz deyim amma gülmə
Düz başımın üstündəki
Bu eybəcər Mona Liza​
Hə o da qorxudur məni ..
​
Ay yad adam, getmə dayan
Bir çay qoyum, təzə dəmlə​
Elə adamsızlaşmışam ..
İstəmirəm itirməyi.
Axşamacan dərdləşirik
Bir mən, bir də qara pişik ..
yox onun günahı deyil
Taleyimin tərs gətirməyi ..

MANERA.AZ