MANERA.AZ Elşən İsmayılın şeirini təqdim edir:

Xәyyam fikri (zәmanei – təsvir)

Aldanıb dünyanın gül cәmalına,
Cәfayla yanmışam onun halına.
Bәlkә dә dünyaya lazım deyilәm,
Varlığım qәm qatır şәn әhvalına.

Könül, zәmanәdәn umma heç bir şey,
Dövranı, gәrdişi etmә sәn giley.
Dәrdinin dәrmanı tapılmayacaq,
Çox üsyan eylәmә, ağla, qara gey.

Ölәnlәr sadәcә ölüb getdilәr,
Dünyanın sirrini bilib getdilәr.
Bәlkә dә yaxşısın içәnlәr etdi,
Bir azca şәrabla gülüb getdilәr.

İnsana fәlәkdәn qәm gәlir tәkcә,
Gözümә dәrdlәrdәn nәm gәlir tәkcә.
Dünyadı, insanı yamanca sıxır,
Xoş insan hәyata dәm gәlir tәkcә.

Bu fәlәk deyәsәn yaltağı sevir,
Şәrәfsiz insana sәrvәt dә verir.
Tüpürüm mәn gәrәk belә fәlәyә,
Yaxşıya, vicdana arxa çevirir.

Ey dost, güc vermә çox da tamaha,
Arzuna çatmaqçün batma günaha.
Bu dünya fanidir, gәldi-gedәrik,
Bu gündәn etibar yoxdu sabaha.

Böyük bir oyundur hәyatın özü,
Biz dә ki oyuncaq, oyunun gözü.
Oynadıq vәdәmiz bitdi, qurtardı,
Necә ki qurtarır şairin sözü.