Ələsgər ƏLİOĞLU

MƏDİNƏLİ MEŞƏSİNİN XATİRƏSİNƏ

(Bu meşəni qırıb yerində pambıq əkmişdilər...)

Yığılıb olub bir dəstə,-
Baltalar dayanıb qəstə...
Bir vaxt bu meşənin üstə,
Kimlər yeriyib, yeriyib?..

Ağaclara düşüb qırğın,
Səsi də batıb torpağın...
Bu meşəni bahar çağı,
Payız bürüyüb, bürüyüb.

Budaqların taxtı çönüb,
Əldə, ayaqda sürünüb..
Bu meşənin ömrü-günü,
Tamam çürüyüb, çürüyüb.

Palıdlar zirvəyə taymış,
Qol-qanadla yarıyarmış.
Bu meşə yaşıl dəryaymış,-
İndi quruyub, quruyub!..

1979