MANERA.AZ "Azərbaycan qəzəli" layihəsində "Müasir Əruz Klubu"nun üzvü Pünhan Azimin qəzəllərini təqdim edir:

***
Qoca yaşda bir qəriban yatağında can verirdi
Günəşin də son şüası otağında can verirdi

Bu bəzəkli kainatın pozulub gedirdi sehri
Ona can verən gözəllik qabağında can verirdi

O xəyal ki, körpəlikdən böyüdürdü gözlərində
Düşüb ehtiraslı ömrün qucağında can verirdi

Dilə yatmayan həyatın danışırdı, sanki hər söz
Boğulurdu sinəsində dodağında can verirdi

Bəbəyində kirlənirdi üzü bir müqəddəs eşqin
Səsi batmış əlvidalar qulağında can verirdi

Son ümidi gözlərindən süzülürdü yorğun-arğın
Quruyurdu damla-damla yanağında can verirdi

Mən ölüb gedəndə Pünhan desə bir nəfər bəsimdi
Bu ki ölməmiş həqiqət sorağında can verirdi


***
Ümidlənir duaya əllərim əsəndə hər külək
Nola məkani-yardan gətirsə bir xəbər külək​

Oyatmaq istəyir məni həzin ilahi nəğmətək
Qapımda, pəncərəmdə səs salır səhər-səhər külək

Bu gün içində bir dəcəl uşaq sevinci var, yəqin
Əsib gəlib səfalı guşələrdə bəxtəvər külək

Əcəb ətirli saçların dağıtmısan nigarımın
Xeyirli iş də gördün axır, ey ziyanəvər külək

Əgər doyunca ağlasam, susar fəğanı könlümün
Kəsər yağış yağıb bitəndə bildiyim qədər külək

Əsər həqiqi sevgidən yazılsa, hər səhifədə
Heca-heca yağar yağış, sətir-sətir əsər külək

Vüsalə yetmək istəyən gərək məsafə qət edə
Yetincə Badu-Kubəyə gəzib şəhər-şəhər külək

Pıçıldayıb bu şeiri Pünhana çəkildi göylərə
Səmada sübh azanına qarışdı mötəbər külək


***
Səndən gələn cəfaləri könlüm səfa bilər
Sənsiz səfalı günləri, amma cəfa bilər

Görsə hüzünlü bir kəsi can yandırar həmən
Könlüm bəlalı kimsələri aşina bilər

Mövcud olan bu fani cahan içrə fanidir
İnsan bu bivəfadə özün bivəfa bilər

Məşuqə imtahanə çəkər əvvəl aşiqi
Hicrində möhkəm olsa vüsalin rəva bilər

Didari-həqqə talib olan mən deməz, özün
Sevda düşərgəsində dəyərsiz gəda bilər

Etməz səxavət əhli təmənnalı yaxşılıq
Onsuz balıq da bilməsə, mütləq Xuda bilər

Bilmiş bəla inayəti-Xaliqdir adəmə
Pünhan bəlasız olmağı bir növ bəla bilər


***
Gün görməyənlər ömrümü gün gün bitirdilər
Hərdən təsəlli etmək üçün vaxt itirdilər

Hətta əlimdən aldılar ölmüş ümidimi
Hətta cənazəsin də içimdən götürdülər

Divlər dağıtdı aləmi, əl boyda sərçələr
Dimdiklərində qurmağa çör-çöp gətirdilər

Yalnız düşüncə sahibi kəslər bu vadidə
Ətrafı qəmli-qəmli süzüb köks ötürdülər

Gözlər yağışlı günlərə düşdükcə nəm çəkib
Kipriklərin nə xeyri​ süzülmüş​ çətirdilər

Pünhan, uzaqda bəzi əziz kimsələr qalıb
Bəlkə gedəndə tabutumuz əl yetirdilər

MANERA.AZ