Manera.az tanınmış şair, alim Mehman Qaraxanoğlunun şeirlərini təqdim edir:

Ömrün üç vəzni
(15 yanvar)

bu mənim taleyim… ya əyri, ya düz..
nəyim var, nəyim yox ömür-səbətdə?
adam arasına çıxıram gündüz,
gündüz hecadayam, gecə sərbəstdə.

hey ölçüb biçirəm addımlarımı,
hər heca bir addım… hər heca ümid..
ümidlə gedirəm evimə sarı,
bənd mənim evimdi…
44 saylı ev,

daş kimi atıram qaranlıqlara
sözümü, şeirmi mən öz içimdən.
sərbəst şeirlərim gecətək qara,
qara sərbəst imiş rənglər içində.

əruzda oxunur şeirlər hər an
məni gələcəyə ötürür əruz
zamana daş atıb sındırır məkan
zamanın çatını götürür əruz

elə ki ömür
köhnə bərə kimi
uzaqlaşır zaman-sahildən
bərə ilə sahil arasındakı boşluğu
uzanan saitlər götürür o an…
ayrı düşmüş zamanların üstündən
uzanır saitlər…
uzanır nəfəs…

Gəzintilər

Çiçəklərin ayaqladığı günəşi gəzirəm
Nə olsun ki şeir yazmıram
Bütün vəznlər dəlidir
Özün dedin
Onları yalnız qoşma ağıllandıra bilər

Yaşamaq üçün mənə çox şey gərək imiş lap çox şey
Bir instrumental musiqi
Bir qədəh böyürtkəndən tutulmuş şərab
Bir də dizlərim

Nə zamansa uçaram bilirəm
Buludları silərəm
Yolumu təmizləyərəm
Paltarlarımı geyinib
Çantamı çiynimdən asaram

“Yaşamağ”ın kökü “yaş”dı yaş
Mən çarəsiz bir xəstəliyə tutulmuşam
Hər şeyi kök və şəkilçiyə ayırıram

Payız alleqoriyası

Buna payız deyirlər
Talış dilində “poz”
Sən allah hər şeyi poz getsin
Nə olsun ki sevdik sevişdik
Nə olsun ki lütləndik

Nə olsun ki
Üstdən alta getdik
Nə olsun ki
Əynimizdən çıxardığımız paltarlar əskik gəlir
Nəyimiz çatır ki

Çılpaqlığından bir damcı da utanmır ağaclar
Əyilib bir yarpaq da götürmürlər
Sözləri gör necə ehtirasla soyundurur
Dişləri tökülmüş o qoca nənə
Sanki nəyəsə hazırlaşır
Və yaşamağın dadını çıxarır

Buna “axır” deyirlər
İstəyirsən “əvvəl” de
Sən allan ağlama
Məni gic gülmək tutur axı

Eşidirsən

Eşidirsən
Qış öz yatağından
Buraxmır yazı
Sevişirlər
Evimizin köhnə damında

Uşaqlar deyir
Yaza çıxmaz damımız

Bu qədim cırıltıdı
İlk dəfə harada eşitdiyimi unutmuşam

Ölülər ağır olanda
Mafənin cırıltısı da belə olur

Bu əski küləklər
Donu əynindən çıxarılmış
Qadınlar kimidi

Onlar
Sərsəri küçələrdə
Özlərinə paltar seçirlər
Eşidirsən
Eşidirsən

Yazı

Ey
Başım üstə
Dövrə vuran qadın
Mən səni
Enməyə qoymuram

Guya mən
Yazı adamıyam
Guya
Belə yazılıb yazı

Misralarım
Enmə zolağının
Dümdüz xətləri

Guya sən bura ensən
Pozulacaq bu xətlər

Qırılacaq
Böyrümə qısıla-qısıla
Üzümə qımışan
İlham pərimin qanadları

Və sən
Bunları bilə-bilə
Daha çox fırlanırsan başıma
Ey qadın

Astara