Sevda Hasan

Yerə çırpılana qədər fərqinə varmırsan, nə qədər dərinə endiyini... O ağrını hiss etdikdən sonra ayılıb, qalxmaq istərkən ayağa dura bilmədikdə başa düşərsən hər şeyin bitdiyini... Bütün gücünü toplayıb ayağa qalxdığında isə yeni bir yol tapmağa çalışarsan. Başlanğıclar da sonlar qədər çətin olur. Təsəvvür et ki, qaranlıq bir yolda irəliliyirsənqaranlıq olmasına baxmayaraq sonda ümid işiğını görürsənsə, davam et, o yolda irəliləməyə... Ancaq bir şərtlə qarşına çıxan maniyələrdən aslı olmayaraq geriyə boylanma! Geriyə boylandığın zaman keçmiş səni özünə həbs edəcək! Keçmişin əsiri olmamaq, ondan asılı qalmamaq üçün yoluna davam et! Heç vaxt keçmişə qayıtma!

Xatirələr mənasızdı...Heç bir zaman yaddan çıxartma, tarix təkrarlanmır,insan dəyişmir.. Ümid işığını tapdığda isə nə keçmişin ,nə ayağına dolanan daşların ruhunu incitmədiyinin fərqinə varacaqsan. Özün üçün gələcəyin üçün et bütün bunları nəticəsini görəcəksən!