Günel Fərhadqızı

Vurmaq olar…

Olduqca isə vurmaq lazımdır…

Lazımdırsa, vur…

Söz vur, arada sözlə də vur kimdən xoşun gəlmirsə…

Üz vur, sal arsızlığına… Borclu çıxart hamını… Nisyə dəftəri tutulsun hər bir məkanda… Ad və siman tanış gəlsin bu ölkədə, məşhurlaş üz vurmağınla…

Göz vur virtual və real həyatda… Tutarsa, tutar, tutmazsa, başqasına vur…

İnsanları vur, vuraraq yer et özünə, sal gözdən başqalarını… Bir gün səni də vurarlar, ehtiyatlı ol…

Sillə vur, vur ki, gəlsin özünə, ayılsın…

Cavabla vur verilən suala…

Əlinlə, ayağınla vur, zərbə və qolları, qalib gəl…

Vur topu, ötür pası başqasına… Səndən ötüb keçdi, keçdi başqasına…

Doğrunu, haqqı vur… Kiməsə lazım deyil onsuz da onlar…

Sevgini vur nifrətinlə… Sevgisiz qalmışdır bir çox insanlar. Bekar qalmışlar. Bir hiss ver onlara hiss etmək üçün…

Sağa vur, sola vur, qorun başqalarından… Cəsarətli, mübariz ol.

Su vur təzyiq ilə, yuyub aparsın…

Ürəyi vur, vicdanı vur, ağlı vur, bir işə yaramır onsuz da…

Yalan danışdıqca, sənə inansınlar deyə, addımbaşına “sən öl” vur, bir yanağına da əlini vur “bax, bu ölsün, mən ölüm” de…

Rəqəmləri vur, dağılsın, şişsin, kənara vur, qoy getsin şəxsi hesab, cibinə, terminləri vur cümlələrin arasına…

Vur, amma vurulma…

Kiməsə vurulma, nə badə…

MANERA.AZ