Mən sənə öyrəncəliyəm

Səhəri diri açıram,
Bircə hovur yatmıram ki.
Tez-tez adını tuturam,
Səni də oyatmıram ki?

Gözlərimdə quş mürgüsü,
Sanki budaqda yatıram.
Hər gün sənə yol gəlirəm,
Hər gün sənə can atıram.

Uzaqda bir həsrətlin var ,
Yuxuna gəlirmi, bilməm.
Darıxmaq çox ağır olur,
Duyanlar bilirmi, bilməm.

Allanan yanağın kimi,
Yenə qızarıb, dan üzü,
Qovdu məni uzaqlara,
Həsrətinin tufan üzü.

Yenə quşlar hay qoparır,
Dan üzü yenə, oxuyur.
Bəlkə, sənin məktubundu,
Gətirib mənə oxuyur.

Hamı yuxusunu yatır,
Yuxusuz tək, biz qalmışıq,
Bir xəyalın, bir də ki, mən,
Elə ikimiz qalmışıq.

Xəyal da üzür adamı,
Heç ümidə oxşamır ki.
Səndən sonra canım, gözüm,
Rahat ömür yaşamır ki.

Bircə anım yoxdu, sənsiz,
Bax, mən də belə dəliyəm.
Neynim, həsrətim də olsan,
Mən sənə öyrəncəliyəm.

Varammıram..

Duyğum elə dağınıqdı,
Bir şeiri də qurammıram.
Vallah, özümü yollardan,
Yığıb, yığışdırammıram.

Fikrim elə uzaqlarda,
Biz nəyi itirdik, harda?
Yordu məni, suallar da,
Qarşısında durammıram.

Bu gəliş nə gəlişidi?
Bu dərd kimin əl işidi?
Bu daş haranın daşıdı,
Yüz illərdi, qırammıram..

Ruhumun köynəyi sarı,
Yığır cana ağrıları,
Yollar harda qalıb yarı?
Haraylayıb sorammıram.

Uzaqlarda o yurd ki, var,
Səsi batmış o Qurd ki, var,
Yaşatdığım bu dərd ki, var,
Tozuna əl vurammıram.

Dünya elə mənə yağı,
Yetməzmi bu, özgə dağı,
İçimdə yatan bayrağı,
Yurdunda qaldırammıram.

Arzuma bar istəyirəm,
Mən də bahar istəyirəm,
Altaydan qar istəyirəm,
Varammıram, varammıram.

Uzaqda həsrət ağırdı

Uzaqda həsrət ağırdı,
Ağırdı, könül verdiyim.
Bütün duyğular yetimdi,
Fağırdı, könul verdiyim.

Nə sən orda sən kimisən,
Nə mən burda mən kimiyəm.
Üstündən payız adlamış,
Soluxmuş çəmən kimiyəm.

Ömür nədi, qayğı, qada,
Sürüyüb illər, aparır.
Ümidini xəzan döyür,
Vaxtını yellər aparır.

Zaman dəyişdirib, bizi,
Qırx il öncəki deyilik.
Hərəmiz bir qəm heykəli,
O xoş gündəki deyilik.

İndi əldə bəhanə yox,
Kimisə qınamaq üçün,
Hər gün yadıma salıram,
Səni, unutmamaq üçün.

Neynim, sənsiz keçdi, ömür,
Qəmdi eşqindən dərdiyim,
Uzaqda həsrət ağırdı,
Ağırdı, könül verdiyim.

Şəhid qanı

Ən uca bayraqların,
Başında şəhid qanı.
Yurdun yaz həsrətidi,
Qışında şəhid qanı.

Haqqın ucalığıdı,
Ruhun üz ağlığıdı,
Sevginin sağlığıdı,
Daşanda şəhid qanı.

Girovda Xocavəndim,
Xandan qalan XAN kəndim,
Dağlarında rübəndi,
Daşında şəhid qanı.

Bir həsrət Xocalı var,
Dərdləri haçalı var,
Dönməyə macalı var,
Huşunda şəhid qanı.

Üzün həsrəti, üzün,
Yollara bahar düzün,
Bitməsin gözümüzün ,
Yaşında şəhid qanı.

Eşq

Eşq ki, var könül yüküdü,
Tanrı verən can duası.
Aşiqin axır nəfəsi,
Son ümidin son duası.

Haqq olanın haqda əli,
Odunda əridər ləli,
İçində eşqin heykəli,
Dilində ürfan duası.

Duyğuları tən-tən olur,
Əli göyə yetən olur,
Haqq olanda Vətən olur,
Milyonların qan duası.

Torpaq eşqin gərək ömrü,
Bütövlüyün dilək ömrü,
Şəhidlərin mələk ömrü,
Var olanın şan duası.

Dağ əridən pəncəsidi,
Eşq Türkün ruh incisidi,
Yolunda birincisidi,
Bitməyən Şaman duası.

Yağsam, dünya qoparmı?

Barmağımın altında telefon nömrələrin,
yığsam, dünya qoparmı?
O başdan gələn səsə,
əllərim əsə-əsə,
ürəyimi nar kimi tutub ovuclarımda,
sıxsam , dünya qoparmı?

Ya da bir dərviş kimi,
Tanrı göndərmiş kimi,
haradasa yoluna
çıxsam, dünya qoparmı?

Qoşulub küləklərə,
uçuşan lələklərə,
üz vurub mələklərə,
həsrətin divarını
yıxsam, dünya qoparmı?

Bilirəm ki, bu istək ,
sənin də könlündə var,
için qəmə yas tutur,
nə varsa, dilində var.
Dost-doğmanın yanında yaş olub gözlərindən,
axsam, dünya qoparmı?

Məni elə çəkir ki, sənin nazlı günlərin,
heykəl olub bitdiyim,
o, doqqazlı günlərim,
qayıdıb o günlərə,
yenə sizin tərəfə,
baxsam, dünya qoparmı?

Şəklindən gə duyuram,
gözündəki qəm, mənəm,
saçlarına səpilmiş
bəyaz-bəyaz dən, mənəm.
Həsrət mənlik olmadı,
tanıdığın mən, mənəm,
bir yaz yağışı kimi,
o təşnə ürəyinə,
yağsam, dünya qoparmı?

Onsuz da bizim üçün,
bu dünya çoxdan qopub,
könlümüz eşqdən qopub,
əlimiz Haqdan qopub.
ömür-gün də əriyib,
daha sabahdan qopub.
sonuncu ümid olub,
bir duyğulu gecədə,
ay kimi pəncərəndə
doğsam, dünya qoparmı?

Həsr etmişəm canı sənə

Yenə xəyallı bir axşam,
Bağlanıb hər anı sənə.
Yaxşı ki, bu gecələr var,
Qovuşdurur məni sənə.

Xatirimdən nələr keçir,
Nə keçirsə, mələr keçir,
Sözümdən ilmələr keçir,
Necə verim onu, sənə?

Ayrıyıq, qəmimiz doğma,
Haqdan qələmimiz doğma,
Uzaqda olsam da, baxma,
Həsr etmişəm canı, sənə.

Nə var, yelə verib gəldim,
Özümü öldürüb, gəldim,
Həsrəti götürüb gəldim,
Qıymadım ki, onu sənə.

Qovuram, sinəmdən qaçmır,
Yandırır könlümü, açmır,
Nə deyirsən de, yaraşmır,
Ayrılığın donu sənə.

Tural Adışirinin təqdimatında