Həsrətim vuruşur xatirələrdə - Nizaməddin Şəmsizadənin şeirləri

Tarix:14-06-2019, 14:50 Baxış Sayı:208

Həsrətim vuruşur xatirələrdə - Nizaməddin Şəmsizadənin şeirləri
MANERA.AZ professor Nizaməddin Şəmsizadənin şeirlərini təqdim edir:

Həsrətim vuruşur xatirələrdə

Susub telefonun özündən əvvəl,
Çoxdandı əlimə dəyməyib əlin.
Həsrətim vuruşur xatirələrdə,
Nağıla bənzəyir ötən günlərim.

Saçlarına düzə bilmədiyimdən,
Vaxtından çox qabaq solub güllərim.
Söyüdlər yenə də başını əyib,
Amma ki, əlinə dəymir əllərim.

Çoxdan unutmuşam nizim sözünü,
Gülüm də güllərlə bərarər solub.
On birdən on birə çəkən günümüz,
İndi intizarla, həsrətlə dolub.

Xəyallarla yüklü tənha bir qayıq,
Üzür xatirələr okeanında.
Gecələr yuxuma girisən yaman,
Yenə danışmırsan adam yanında.

Qəmli gözlərinə baxıb susuram,
Tez yadıma düşür Leylinin sözü.
Özgə əlindədir bilirəm məhar,
Həsrətlə qapanır könlümün gözü.

Bəlkə utanırsan qocalığımdan?
Bəlkə çəkinirsən ucalığımdan?
Sənə ev qurmuşam xatirələrdə,
Mənə boy verməyən bu yad şəhərdə.

Əzəldən tufana düşdü güllərin,
Orda-burda keçdi gözəl günlərin
Kimlərə qismətdir bilmirəm nəyin
Mənə kifayətdir xatirələrin.

Xəyal baxçasında əkmişəm səni,
Xatirə bağıdır gülün məskəni.
Allaha əmanət qoyub gedərəm,
Bir gün bu dünyadan aparsa məni.

Dünya

Mən o mən deyiləm, dinlə, əzizim,
Məni məndən alıb apardı dünya.
Bir zaman bağçamda güllər əkərdim,
Gülümü köksümdən qopardı dünya.

Arzular qoşmuşdum, arzu dalınca,
Şəklimi qoymuşdun sən də balınca.
Dönüb rüzigara, iti qılınca,
Başımı bədəndən apardı dünya.

Qoşa çinar idik, gənclik çağında,
Boy atıb bitmişdik cənnət bağında...
Günəş gülümsərdi al yanağında,
Ömrü minib sürən çapardı dünya.

Axır ürəyimdə duyğular seli,
Şöhrətim, nüfuzum bürüyüb eli.
İllər yavaş-yavaş qatlayıb beli,
Məni bir də hardan tapardı dünya?

Gör necə şahlardan neçə tac aldı,
Ömrümü günümü məndən bac aldı.
Məni qocaltdıqca özü qocaldı
Bir tabuta qoyub apardı dünya.

İlahi, əlimdən alma dünyamı
Qoy yansın hələlik ömrümün şamı.
Bilmədi cavanam, ya qocayammı,
Məni bu dünyadan apardı dünya.

Sən məni sevə bilmədin

Sən məni sevə bilmədin
Sevə bilməzsən.
Çünki sən özümə
Məxsus deyilsən
Arabir boynumu qucaqlasan da
Hönkürüb uşaqtək
Hey ağlasan da
Peşiman gözlərdən süzülən yaşlar
Bizim aramızda düzülən daşlar
Məhəbbət ətirli çiçək açsa da
Dünya cadugər
Bir qarı kimi
Aramızı vurub
Dərhal qaçsa da
Mən sənin eşqinlə yaşayacağam
Nə edim,
Sən məni sevə bilmədin
Adım ağır gəldi
Sözlərim çətin
Adı əbədidir
Bu məhəbbətin
Neyləyək sən məni
Sevə bilmədin
Bir zaman günəşə
Bənzətdim səni
Dəftərə yazırdım
Hər bir kəlməni
Eşqin zirvəsinə
Qaçırdım səni
Bircə istəyimi
Verə bilmədim
Ən çox sevdiyini
Sevə bilmədin
Tarixə iz qoydu
Böyük eşqimiz
Vacib deyil bunu
Dərk eləyək biz
Yaxandan qırılan
Kiçik düyməni
Yadigar saxlaram
Unutma məni
Məhəbbət adasız
Dərin bir dəniz
Sən dənizi sevdin
Mən isə dağı
Sənin dənizini
Sevirəm mən də
Mənim dağlarımı
Sən sevməsən də...

Şəkərə xitab

Dahi filosofların
Qalın kitablarını
Oxumaq istəyirəm -
Gözüm qoymayır.
Gözümün qarşısında
Əqrəb oynayır.
Göz yaşım
Yanağımla sürüşür,
Kitab əlimdən düşür.
Neçənci kərə
Lənət oxuyuram
Andır şəkərə.
Fikirlərim dağılır
Laxtalanmış qan kimi,
Qüssədən dartılır
Qəlbimin sarı simi.
Oxunur sonuncu
Ömür nəğməsi,
Gedir həyat həvəsi.
Gəlir ölüm nəfəsi
Bir də ki, Əzrailin
"Gəl gedək" kəlməsi...

Reanimasiya

Bir ayağım Avropada,
biri Asiyada
Özüm reanimasiyada.
Avropadan ayağım kəsilib
Güman qalıb Asiyaya
Ümid yoxdur çıxam yaya
Mən bütöv adam deyiləm.
Nifrət edirəm dünyaya!
Gözüm kor, bədənim yara,
Qolum sınıq,
ayağım kəsik.
Nə gəzə bilirəm, nə də
gözəlliyi görürəm.
Özüm üçün xəyaldan
Yeni ömür hörürəm.
Xoşbəxtlik sarayı tikirəm
Qara-qura fikirlərdən.
Özüm-özümə gülürəm.
Xatirə karvanının sarvanıyam mən
Bir yanım Avropa,
biri Asiya,
Özüm
Reanimasiya - ömürlə ölüm arasında
Son dayanacaq...
Kimi gedəcək, kimi qalacaq.
Biri meyitxanada, biri toyxanada.
Yuxusuz həkimin kal səsi:
- Kəsilir xəstənin nəfəsi:
Nəfəs verin, sistem vurun.
Daha gecdir, qanı donub.
Xəstə yaşamaqdan yorulub.

Yaşayıram?!

Yaşayıram, arabada
Dünya adlı xarabada.
əllərimi ayaq edib,
bədənimə dayaq edib,
guya ömür sürürəm.
Gözlərim toranlıqdı
Həyatım qaranlıqdı.
Ağrılarım - doğmalarım
Dözə-dözə dincəlirəm
Bir ayaq üstə dururam.
Xəyallardan ev qururam.

Dünyanın milyon yaşı var

Dünyanın milyon yaşı var
Haqqı, nahaqqı göstərən tərəzisi var,
daşı var.
əbədini ötəridən
ayıran yaddaşı var.

Dünyanın milyon yaşı var,
Zəlzələsi, vulkanı, çiçəyi var,
daşı var...
bir müqəddəs bir "Quran"ı,
Allahı,
Sevgiləri, göz yaşı var.
Dünyanın üzərində
insan adlı zərqaşı var.

Ey pul yığan, sərvət yığan,
Millət söküb, dövlət yığan.
Kreslodan bərk yapışıb
Duran adam.
Yaman adam, yalan adam.
Adamlara pislik edən
Duman adam, tüstü adam.
Bəstə adam,
İçi çürük, xəstə adam.
Yastı adam, usta adam.
Dünyanın milyon yaşı var.
Ölümü var, başdaşı var.
Yadda saxla:
Hərdən ağla.
Nəfsini yığ, özünü saxla.

Təqdim etdi: Tural Adışirin
MANERA.AZ
Бесплатные шаблоны для 10.5Forex Портал для чайников


XƏBƏR LENTİ