manera.az
manera.az

Bir də gəlməyəcək sənintək Qadın - RƏŞAD MƏCİD / 55

21-08-2019, 17:11

Bir də gəlməyəcək sənintək Qadın - RƏŞAD MƏCİD / 55
Manera.az "525-ci qəzet"in baş redaktoru, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Gənclər üzrə katibi, şair-publisist Rəşad Məcidin 55 illik yubileyi münasibəti ilə şeirlərini təqdim edir:


BİR DƏ GƏLMƏYƏCƏK...

Elə möcüzələr yaratmısan ki,
Elə dəqiqələr yaşatmısan ki,
Olmayıb heç onun yüzdə biri də
Nə mənim dünyamda,
nə bu dünyada.

Sən elə telləri qırıb getmisən,
Sən elə yaralar vurub getmisən,
Təpəri yoxdu ki, dözüb dayansın,
Nə mənim dünyamın,
nə bu dünyanın.

Qəfil gəlişinlə suç eləmisən
Sənsiz keçən ömrü puç eləmisən
Vurmayıb heç zaman belə qar-yagış
nə mənim dünyamı,
nə bu dünyanı

Bilmədim iblissən, ya mələk, Qadın,
Ətri, gözəlliyi çiyələk Qadın.
Bir də gəlməyəcək sənintək Qadın
Nə mənim dünyama,
nə bu dünyaya.

DONDUM

Gördüm ürək yıxan baxışlarını,
Bu hay-küy içində, bu gur axında.
Tərpənə bilmədim, dinə bilmədim
Dondum bir otelin çıxacağında.

Niyə daşa döndüm, niyə buz oldum? -
Xəbəri olmadı solun, sağın da.
Yapışıb divara söykəli qaldım,
Dondum bir otelin çıxacağında.

Getdi məğrurluğum, itdi şuxluğum,
Ömrümün nəşəli, çılğın çağında.
Dəyişən havanın xoş mehi vurdu -
Dondum bir otelin çıxacağında.

Beləcə başladı dərd də, sevinc də,
Mənim bu qarışıq həyat bağımda.
Bir tilsimə düşdüm heyrət içində,
Dondum bir otelin çıxacağında.

NƏ FƏRQİ

Gedirsənsə, nə fərqi var, ya səssiz,
ya sözümü, baxışımı yozub get.
Nə fərqi var, azad burax, çox inan,
ya da yoxla, addımımı pusub get.

Bu sevginin nənnisində biz uşaq,
bitibdisə ha sarmaşaq, qovuşaq.
Fərqi yoxdu, ya candərdi barışaq,
ya da inci, ya da çığır, küsüb get.

Nə iblisim, nə mələyim deyilsən,
ümid dolu gələcəyim deyilsən.
İndən sonra ta gərəyim deyilsən,
fərqi yoxdu, ağlayıb get, susub get.

SƏNİN SİRRİN

Dünyanın ən gözəl şairi sənsən,
Dünyanın ən gözəl şeiri sənindi!
Qəlbindən boylanıb, qol açıb gələn
Sözlərin işıqdı, Ruhun dərindi!

Gerçəyə çevirdin çox xəyalları,
Zamanın ən böyük heyrəti sənsən!
Mələk də etməzdi sən edənləri,
Xilqətin ən böyük cürəti sənsən!

Bir baxış, bir kəlmə, bir addım ilə
Dünyanın çərxini dəyişdirənsən!
Ruhunla, ağlınla, məhəbbətinlə
Ən dəli aşiqi yetişdirənsən!

İndi səndən özgə nə var dünyada?
Heç nə verə bilməz yerini sənin.
O qədər sehrli müəmmasan ki,
Heç kim bilə bilməz sirrini sənin.

DAHA

Daha indən belə əlimdə deyil,
Səni indən belə qısqanacağam.
Bir iti kəlməyə, ağıllı sözə,
Hətta daş heykələ qısqanacağam.

Hərdən sakit olub, hərdən coşacam,
Hərdən döyüşəcəm, bərk savaşacam.
Hərdən qəzəbimdən coşub-daşacam,
Hərdən gülə-gülə qısqanacağam.

Geriyə dönəcəm getdiyim yolu,
Baxacam ardınca şübhəylə dolu.
Sənə bilə-bilə laqeyd olub,
Səni bilə-bilə qısqanacağam.

EYNİYİK

Yerinə olsaydım bəlkə özüm də,
Atardım atdığın o addımları.
Keçərdim keçilməz qadağaları,
Sevərdim sevdiyin o adamları.

Qoparıb göydəki ulduzları da,
Onların başına səpələyərdim.
Bir isti kəlməylə, işıqlı sözlə
Məhəbbət, səadət bəxş eləyərdim.

Nə qədər eynidi addımlarımız,
Bəlkə günəş mənəm, bəlkə kölgə sən?
Kişi görkəmində sənəm bəlkə mən,
Cildini dəyişmiş mənsən bəlkə sən?

GÖZ YAŞI

Hər itkinin, hər dərdin,
Hər adamın, hər yaxının
çəkisinə uyğun
göz yaşı var bədəndə!

İki damla yaşla çıxanlar var,
Bir hönkürtüylə bitənlər.
Elə itki var gərək bir həftə ağlayasan sərasər,
Eləsi var bir saat, bir gün.

Məsələn,
90-da gənc dostumun qəfil itkisinə
bir gün ağladım.
Sonra ardınca şəhidlərə,
91-də Aydının ölümünə ağladım,
bir saat zar-zar,
Aqildən qəfil Qubada, Qəçrəşdə eşidəndə.
92-də doğma şəhərimin itkisinə üç gün ağladım -
keyləşib qaxaca döndü sol qolum.

Elə zaman oldu heç ağlamadım,
Elə itkilər oldu heç gözümü də qırpmadım,
tüküm də tərpənmədi -
Göz yaşlarım bitdi sandım.

Bəs, bu nə dərddi, ilahi,
40 gündü ki, sellənən göz yaşım
hüceyrələrimdən, iliklərimdən
qopara bilməyib,
bir qətrəsini, bir tikəsini də.
Bu nə sirdi, ilahi?

BİR GÜNƏŞ EYLƏ...

Tanrının yerdəki əziz bəndəsi,
Məni də mülkündə kirəkeş eylə.
Artır qüvvətimi, çoxalt gücümü,
Sıfırı bir eylə, biri beş eylə.

Qolla fərmanını, əmrini qolla,
Çıxaram sınaqdan - testini yolla,
Üşüyən qəlbimə istini yolla,
Odlu baxışını gur atəş eylə.

Durulan gölünəm, daşan selinəm,
Kölən, cangüdənin, qulun, dəlinəm,
Ovcunda yupyumşaq plastilinəm,
Yay məni, yenidən bir günəş eylə.

SƏNSƏN...

Sənsən əzablarla dolu qürbətim,
Sənsən diz çökdüyüm vətənim mənim.
Sənsən ən yaxınım, vəfalı dostum,
Qanıma susayan düşmənim mənim.

Cəhənnəmim də sən, cənnətim də sən,
Gah nəğmə oxuyan, gah ağı deyən.
Ağır əzablardan tir-tir titrəyən,
Ruhtək rahatlaşan bədənim mənim.

Sən - gecəm-gündüzüm, sən - toyum-yasım,
Sənsən dar ağacım, sənsən xilasım.
Əynimə oturan ən düz libasım,
Boyuma biçilən kəfənim mənim.

MƏLƏYİM... İBLİSİM...

Hamıdan çətinsən, hamıdan asan,
Əzabın məşəqqət, sevincin dərman.
Gah həyat verirsən, gah qətlə fərman,
Əzizim, ən yaxşım, ən pisim mənim.

Gah geniş çəmənsən, gah qara zindan,
Gah qatil olursan, gah da ki qurban.
Gah göydə yaşadan, gah yerə çırpan,
Ruhum, azadlığım, məhbəsim mənim.

Gördüm gecəsini, gündüzünü də,
Yaxşının, yamanın hər üzünü də.
Axır bircə dəfə gəl düzünü de,
Allahım, mələyim, iblisim mənim.

UNUTMADIM

Şənimə sağlıqlar içiləndə də,
Boyuma təriflər biçiləndə də,
Ən qəmli anımda, dərdli anımda,
Ən xoşbəxt anımda, xoş zamanımda,
Yanımda gözəllər qımışanda da,
Dostlar bəlağətlə danışanda da –
səni unutmadım.

Qohumlar başıma yığışanda da,
Uşaqlar ucadan danışanda da,
Nəyinsə təcili barışığında
Evdarlıq, məişət qarışığında,
Ən hirsli çağımda,
dərdli çağımda
Dərdlər, problemlər
qoparağında –
unutmadım.

BİLSƏYDİM

Bilməzdim bu qədər ağrı verəcək,
Hər təzə misrası üzəcək məni,
Yolumu daşlığa sarı döndərib
Bu qədər incidib əzəcək məni...
Bilsəydim, yazmazdım bu şeirləri.

Mən dedim, yazdıqca unutduracaq
Köhnə ağrıları, əski dərdləri.
Bağrımın başında qalayıb ocaq
Yenidən yaşatdı məşəqqətləri...
Bilsəydim, yazmazdım bu şeirləri.

Ağrılar, əzablar ac quzğun kimi,
Boynuma uzatdı caynaqlarını.
Vurduğun yaralar sağalmamışkən
Yenidən qopardı qaysaqlarını...
Bilsəydim, yazmazdım bu şeirləri

BİLİNMİR

İndiki əhvalım dünənki deyil,
Sabah olmayacaq bugünkü halım.
O rahat həyatım həmənki deyil,
Hər gün bir ovqata düşür əhvalım.

Gah ulduz olmusan, gah su pərisi,
Gah işıq yaymısan, gah daş atmısan.
Dərdi də vermisən, səadəti də,
Həm bahar, həm də ki qış yaşatmısan.

Özün də min haldan hala düşmüsən,
Sevincdən uçmusan, dərddə bişmisən.
Dünyanın gərdişin qarışdırmısan
Düz yolun, vərdişin qarışdırmısan.
Bilinmir kim udub, kim itiribdi,
Kim kimin ömrünü dəyişdiribdi?..

HƏMİŞƏ

Sən məndən həmişə sirr saxlayacaq,
Həmişə nəyisə gizlədəcəksən.
Dilimə gəlməyən suallarımı
Baxıb gözlərimdən hiss edəcəksən.

Həmişə şübhələr didəcək məni,
Həmişə təlaşda yaşayacaqsan.
Cavabsız suallar güdəcək məni,
Sən günah səbəti daşıyacaqsan.

Bir gün bu halımız əzəcək bizi,
Bir gün bezəcəyik, yorulacağıq.
Bir gün çatacağıq yolayrıcına,
Hərəmiz bir yana burulacağıq.

Bir də görəcəyəm, dayanıb zaman,
Bir də görəcəksən, tənhasan, təksən.
Sən məndən həmişə sirr saxlayacaq,
Həmişə nəyisə gizlədəcəksən.

TƏQVİM

Qarışdırdın vaxtı, günü, zamanı,
Günlər, aylar bir-birinə qənimdi.
Hardan bilim xoşbəxt günüm hansıdı,
Bu təqvimin hansı ayı mənimdi?

Şərik varmış bu payıza, bu qışa,
Baharın da saxta imiş vüsalı,
Ta yanvarı, dekabrı soruşma,
Bəlkə zorla xilas etdim fevralı.

Yaddaşımda yallı gedən günlərin,
Ən doğmasın qucaqlasam, hünərdi.
Zəhrimara çevrilən bu zamandan
Beş-üç təmiz gün saxlasam, hünərdi.

SƏNDƏN QALANLAR

Bu şeirlər, bu yazılar canımdan
Səni hiss-hiss, duyğu-duyğu qoparır.
Əllərini, tellərini astaca,
Gözlərini qorxa-qorxa qoparır.

Hələ çoxdur səndən məndə qalanlar,
Hələ nələr yazmalıyam mən, nələr…
Ağrı dolu, əzab dolu romanlar,
İnildəyən, sızıldayan nəğmələr.

Gərək hələ səni gün-gün itirib,
Görüşləri bir-bir sayıb çıxarım.
Hüceyrəmdən pinset ilə götürüb,
Ürəyimdən qaşıqlayıb çıxarım.

Son şeirimi yazdığım gün – son səhər,
Yaddaşımdan uzaqlaşıb itərsən.
Son baxışın bədənimi titrədər,
Gözümdəki son damlayla bitərsən.

SAATIM QURULUB
SƏNİN VAXTINLA


Saatım qurulub sənin vaxtınla
Mənim günortamdı sənin səhərin
Yerini bilirəm saata baxıb
Harasındasansa qoca şəhərin.

Görürəm yuxudan oyanmağını,
Görürəm yuyunub daranmağını
O rus qarısına çay verməyini,
Evdən çıxmağını, yol getməyini
Mən burda məşğulam
hər addımınla –
Saatım qurulub sənin
vaxtınla.

MƏN ELƏ BİLİRDİM…

Mən elə bilirdim sənə doğmayam,
Dünyaya gəlmisən çağırışımla.
Mən elə bilirdim hər səhər-axşam
Duyursan qəlbimi bir baxışımla.

Mən elə bilirdim sirli gülüşün
Bəxtimin ömrünə işıq payıdır.
Mən elə bilirdim qəfil gəlişim
Səndən ötəri də qəlb harayıdır.

Demə uzaq imiş ürəklərimiz
Dünyanın müxtəlif qütbləriymişik.
Aldanan ürəyim,
yuxulu gözüm
Səni kiminləsə salıb dəyişik.

BİLMƏDİM

Gizli-gizli gileylərə qarışıb,
Qəfil gəldi sevgimizin qar-qışı,
Kim bələdi bu sevincə qarğışı,
Qəzəbini kim sıyırdı, bilmədim.

Ömrümüzün günlü günü, yaz çağı,
Ömrümüzə çox çəkdilər söz dağı.
İki ürək bir şübhənin dustağı,
Yalanları kim hayqırdı, bilmədim.

İlan dillər şimşək kimi çaxanda,
Odumuza su çiləndi bir anda.
Tale belə yandıranda, yaxanda,
Bəlkə, bizi sınayırdı, bilmədim.

Bu ömürdü, yaşamağa qəlb gərək,
Kin bürüyən qəlb – bataqlıq, qəlb – dərə.
Namərd dili bütövləşən qəlblərə
Necə qıydı, niyə qıydı, bilmədim.
Səni məndən kim ayırdı, bilmədim.

ATMARAM SƏNİ

Mən heç çürük dişimi çəkdirmirəm,
Səni hara atıram?
Q.Ağsəs

Yolumun üstündə hər gün gözləyən
Günəşim, ulduzum, ayım olsa da,
Mənə lütf eləyib, rəhm göstərən
Tanrıdan təzə bir payım olsa da –
atmaram səni!

Qızıl taxt quralar buludlar üstə,
İstə, qışda günəş, yayda qar istə.
Desələr qəlbində hər nə var istə –
atmaram səni!

Yol getdim Hicridən Milada kimi,
Əzildim, sağ çıxdım, duydun səsimi.
Qırram hər cadunu, çətin tilsimi –
atmaram səni!

Yenə zülm etsən də,
Yox olub itsən də,
Sən atıb getsən də,
Atmaram səni!

GETDİN

Bütün keçənləri alt-üst elədin,
Bir ümid qalmadı gələcəyə də.
İndi tapınmağa nə kitab, nə din,
Hardasa bir işıq axtarmaq hədər.

Yaxşı nə vardısa, səndə göründü,
Huri də, mələk də sən oldun ancaq.
Bürüdün ömrümü sehrlə, sirlə,
Dörd yanımda təkcə sən oldun ancaq.

Sən məni təklədin, hər kəsdən etdin,
Açdın adamlara savaş dünyada.
Axırda özün də qeyb olub getdin,
Yalqız ulayıram bu boş dünyada.

BİLƏ-BİLƏ Kİ..

Sən bilə-bilə ki, burda ölürəm,
Sən bilə-bilə ki, cızdağım çıxır,
Bir kəlmə yazmırsan, bir söz demirsən,
Qıvrılıb sinəmdən min ahım çıxır.

Yolun ortasında tək qoyursansa,
Vecə almırsansa ərzi-halımı.
Duya bilmirsənsə əzablarımı,
Heçə sayırsansa bu əhvalımı...

Demək söz oyunun, ulduz nağılın
Beləcə qurtardı, burdaca bitdi.
Beynimdən ən gözəl xatirələrim,
Ən gözəl anlarım silindi getdi!

DAHA

Daha səni üzməyəcəm,
Üstündə əsəcəm sənin.
Ən gözəl gülləri yığıb,
Telinə düzəcəm sənin.

Sənə həzin bəstələri,
Nəğmələri yollayacam.
İsti, kövrək cümlələri,
Kəlmələri yollayacam.

Gülüşümlə həyatını
İsidəcəm şüa kimi.
Nəfəsimi kürəyində
Duyacaqsan dua kimi.

Daha yaşarmasın gözlər,
Əzizim, möhtacam sənə.
Ruhunu oxşayan sözlər,
Şeirlər yazacam sənə.

MƏNİ

Özüm də bilmirəm, görəsən, nədi
Bu qədər əzabdan qoruyan məni?
Necə adlamışam bu qədər səddi,
Niyə aparmadı bu tufan məni?

Hərdən mat qalıram sağ qaldığıma,
Bu acı mərəzdən sağaldığıma.
Min cür şübhə, güman gəlir ağlıma,
Bəlkə, hifz eləyib Yaradan məni?!

Bir sözü qatildi, bir sözü qurban,
Özü həm dərd verdi, həm də ki dərman.
Özü xilas etdi öz azarından,
Allahın bəxşişi – o adam məni!

XOŞUM GƏLİR

Bir az gec duyduğun zarafatlarım
Yadıma düşəndə gülürəm indi.
Dönür sevinclərim, göz yaşlarımı
Sevinə-sevinə silirəm indi.

Heyrətlə baxmağın xoşuma gəlir,
Könlümü yıxmağın xoşuma gəlir.
Sənlə birgə çağım xoşuma gəlir,
Deyəsən, özümə gəlirəm indi.

Uzağa gedəndə lap sərt oluram,
Bir acı sözündən tez pərt oluram,
Yarıcan oluram, şikəst oluram,
Sənsiz yaşayamam – bilirəm indi.

YAZA-YAZA

Əzabın, sitəmin içində azdım,
Gah kəfən geyindim, gah qəbir qazdım.
Bilsəydim, əvvəldən heç başlamazdım,
Öldüm yaza-yaza bu şeirləri.

Daşıdım əlimlə baş daşlarımı,
Başladım yenidən savaşlarımı.
Hər gün neçə dəfə göz yaşlarımı,
Sildim yaza-yaza bu şeirləri.

Günəşim yox olar, işığım sönər,
Hər sözün kədərə, qəhərə dönər.
Sənsiz yaşamağım zəhərə dönər,
Bildim yaza-yaza bu şeirləri.

ÜZÜNƏ QURBAN

Ötən hər sirli gecənə,
Gələn gündüzünə qurban.
Kədərlənən baxışına,
Gülən gül üzünə qurban.

Əsən qara tellərinə,
Nur yayan ağ əllərinə.
Doğru deyən dillərinə,
Hər yalan sözünə qurban.

Gah müdriksən, gah uşaqsan,
Həm günahkar, həm də haqsan.
Ayrılmaram hardan baxsam,
Qurban, hər üzünə qurban

BİLMƏDİM

Bilmədim bu şeirlərlə
Mən nələri əfv elədim.
Ya bir təzə sevgi tapdım,
Ya ağlayıb dəfn elədim?

Bəlkə, bir qəlb yaraladım,
Ağrıları sıraladım,
Bəlkə, nahaq qaraladım,
Bəlkə, böyük səhv elədim?

Dedim doğru-yalanı da,
Olmayanı, olanı da,
Bəlkə, olub qalanı da
Yerə çırpıb məhv elədim?

Qoy yolunda talan olum,
Sərxoş olum, viran olum,
Elə bilmə, qurban olum,
Elə bilmə kef elədim.

YAT

Beynindəki bu qaynaşan dərdləri
Unutmağın bir yolu var – yıxıl yat.
Yuxun yoxsa şərablardan nuş elə,
Çək başına, viski, araq, çaxır, yat.

Keçmiş olsun yaşananlar, olanlar,
Şükr elə ki, hələ yenə qalan var.
Özün tovla öz başını yalanla
Kim danışar indi sənə nağıl, yat!

Düşündükcə bu dərd səni yeyəsi,
Gözünü yum, gəlsin tütək, ney səsi,
Hər günahın öz sahibi, yiyəsi,
Qəm eləmə Tanrı göydən baxır, yat.

POZULDU

Adlarımız yanaşıydı nə vaxtdı,
Heç bilmədim haçan adım pozuldu.
Bədənimin istiliyi çəkildi,
Damağımın şirin dadı pozuldu.

Sellər axdı, sular keçdi aradan,
Sona qədər olammadın yarıdan.
Kim saxladı bu röyanı yarıda,
Bu nağılın sonu, ardı pozuldu.

Yaşatdığın günlərimə baxırdım,
Naxış-naxış, ilmə-ilmə baxırdım.
Nootbukda sanki filmə baxırdım,
Düyməsini qurdaladım, pozuldu.

HEÇ VAXT

Ürəyimin sol küncü
göyüm-göyüm göynəsə də,
beynim suallardan ağırlaşıb dağılsa da,
hirsimin ən şahə qalxan çağında
Kədərli üzünə,
nəmli gözünə baxıb birdən anladım –
Heç vaxt ayrıla bilməyəcəyəm.

MƏNİM ERAM...

Gəlişindən 46 il əvvəl doğuldum,
Gəlişinə 39 il qalmış məktəbə getdim
əlifbanı öyrəndim…
Gəlişindən 19 il qabaq daddım sevginin dadını
Gəlişinə 14 il qalmış tamını da duydum.
Sevdim, ayrıldım, öyrəndim, oxudum.
Gəlişindən il yarım sonra bildim
Hamısı boşunaymış öyrəndiklərim…
Təzədən başladım hər şeyə…

ÇIXMA BEYNİMDƏN

Qurban olum, çıxma beynimdən –
elə et ki, sənsiz bir addım da atmayım,
sənsiz bir işim olmasın,
gecəmi-gündüzümü sənə görə bölüm,
yuxudan sənə görə ayılım,
sən varsan deyə yuyum əl-üzümü,
siqareti sənə görə çəkim.
Səndən baxım aləmə
elə et ki –
şeiri sənə görə yazım,
evdən sənə görə çıxım,
işə sənə görə gedim.
Elə elə ki,
sənə görə sevim, sənə görə yaşayım,
diriyə sənə görə sevinim,
ölüyə sənə görə ağlayım…
Ən böyük zövq o işdi ki, orda sən varsan –
Tanrıdan ərməğandı, ilahi bəxşişdi.
Sən olmadığın heç nəyi qıyma mənə.
Çıxma beynimdən,
ayrılma bədənimdən,
ruhumdan sıyrılma…

NƏ YAXŞI GƏLDİN

Bu yarıqaranlıq,
bu kiçik otaq
Necə işıqlandı birdən, ilahi.
Bu qəfil sevinci çox görmə ancaq,
Yolla bəxşişini hərdən, ilahi.

Kədərdə boğulub, qəmdə batırdım
Sən dedin, o gəldi – həyat gətirdi.
Göylərə ucaldım, səmaya qalxdım –
Mənə gəlişiylə qanad gətirdi.

İzn ver, üz tutub söyləyim Ona
Məni həm öldürüb, həm yaşadana
Deyim ki, Tanrıyla yanaşı gəldin,
Söndürdün qəlbimdə təlaşı, gəldin,
Gözümün işığı, nə yaxşı gəldin.

SƏNƏ GÖRƏDİR

Özümü hamıdan güclü sanmağım,
Durduğum yerdəcə qanadlanmağım,
Mənim sevinməyim, ya şadlanmağım
Hamısı, hamısı sənə görədir.

İndi ucadadır yeri taxtımın,
Qızıl dövranıdır indi vaxtımın
Sınıq taleyimin, bağlı baxtımın
Açılan qapısı sənə görədir.

Qalmayıb qəlbimin daha gileyi,
Qəmli çəmənimin açıb çiçəyi
Payızın ortası yazın gəlməyi –
Bu bahar havası sənə görədir.

Ancaq uçulur dam – sən olmayanda
Dərdə dözmür adam sən olmayanda
Hamını sancıram sən olmayanda
Ruhumun davası sənə görədir.

BÖLÜŞMƏRƏM MƏN

Mən səni heç kimlə bölüşdürmərəm,
Kimsəyə qıymaram bircə telini
Düşmənə vermərəm, dosta vermərəm
Qoymaram bir kimsə öpə əlini.

Bircə dəqiqəni, bircə anını
Bircə duyğunu da bölüşmərəm mən
Gündüz gülüşünü, həyəcanını
Gecə yuxunu da bölüşmərəm mən.

Səni buraxmaram, sənlə qalaram,
Qoy lap ölüm-dirim qovğası gəlsə,
Oyun çıxararam, dava salaram
Ağlına özgənin havası gəlsə.

Bircə dəqiqəni, bircə anını
Bircə duyğunu da bölüşmərəm mən
Gündüz gülüşünü, həyəcanını
Gecə yuxunu da bölüşmərəm mən.

SƏNSİZ

Ömürdən deyil ki, sənsiz anlarım,
Sənsiz saatlarım yaşamaq deyil.
Sənsiz düşən axşam zindan əzabı,
Sənsiz sabahım da bir sabah deyil.

Həftəm altı gündür, sutkam beş saat
Onu da çox görmə, qısaltma nolar?
Arabir həftəmdən, sutkamdan kəsib
Xoşbəxt anlarımı qısaltma nolar:

Bir az səhərimə tez gəl Günəştək
Bir az axşamımı gec gətir nolar?
Bir az «olmaz»ları yadından çıxar –
Burax bu tərsliyi, höcəti nolar?

İnsaf et, insaf et, barı zəng elə
Üzüyünün qaşı düşməsin nolar?
Bircə axşamımı işığa bələ,
Bir gecəm əzablı keçməsin nolar?

…Ömürdən deyil ki, sənsiz anlarım
Sənsiz saatlarım yaşamaq deyil.
Sənsiz düşən axşam – zindan əzabı,
Sənsiz sabahım da bir sabah deyil.

VƏTƏN

Açıb qollarımı qucaqlayaram,
Sıxaram köksümə genişliyini.
Çən kimi çökərəm, sutək hoparam,
Bu yurd sinəsində bitirər məni.

Qəlbimə sıxılıb qaynayır qanım,
Tərsinə kükrəyən vulkan kimiyəm.
Üzümdə daşlaşıb, içimdə yanıb,
Qədim dərdlərimin od heykəliyəm.

Dərəsi, təpəsi, düzü, dağıyla
Köksümə, qəlbimə yerləşən Vətən.
Nə vaxtdı bölünən bölünməzliyi
Bir namərd baxışlı göz deşən Vətən.

Tarixi gizlənib qala daşında,
Boylanır bu günə əli qaşında.
Bir vaxt var yığımı, var savaşında
Sorulmuş nar kimi büzüşən Vətən.

«Arzudu – daddıqca o dadlanandı».
İkiyə bölünüb bir adlanandı.
Bu tayda sevinci qanadlanandı,
O tayda vuruşan, döyüşən Vətən.

Dikələn qayası, ucalan dağı –
Əyilməz bürcüdür, yanan çırağı.
Yayılıb Kür boyu, Araz qırağı
Arazlaşan Vətən, Kürləşən Vətən.

Açıb qollarımı qucaqlayaram,
Sıxaram köksümə genişliyini.
Çən kimi çökərəm, sutək hoparam,
Bu yurd sinəsində bitirər məni

BAHARIN YOLLARI

Qəlbdəki ağrılar, qəlbdəki qəmlər
Süzülüb gözdəki yaşdan keçirmiş.
Sinədə göynəyən kövrək duyğular
Çevrilib xəyala, başdan keçirmiş.

Sevinc bir qarışdı, kədərsə dərin,
Boğulmam içində hər dərdi-sərin.
Dünyaya ümidlə baxan kəslərin
İşləri qayadan, daşdan keçirmiş.

Həsrət içindədir – ürək sustalıb,
Onu qəm bələyib, onu qəm alıb.
Ha de ki, bahara bir addım qalıb,
Baharın yolları qışdan keçirmiş.

KİMSƏ YANAR, KİMSƏ GÜLƏR

Bir şimşəkdən köz götürdü ürəyim,
Alışıb da qələm aldım əlimə.
Bir ocağın odu oldu dirəyim,
Alov-alov sözlər axdı dilimə.

Yazan yazıb, «ha çağırım, ha yazım»,
Daha məni baha tapar murazım.
İlan kimi qıvrılanda Arazım,
Acıdım da gözlərimin selinə.

Yaraları ha tərpədər qələmim,
Faydası nə, bir körpədir qələmim.
Ürəyimdən alov didər qələmim,
Kimsə yanar, kimsə gülər külümə.

ATAMA

Qəlbimiz bir olub, ürəyimiz bir,
Mənim kədərimə hər an yanmısan.
Mənim uğuruma özümlə birgə,
Duymuşam, şadlanıb-qanadlanmısan.

Bu cavan yaşımın kiçik səhvləri,
Saçının ağına hopub elə bil.
Mənim ürəyimin gizli ahları
Sənin ürəyindən qopub elə bil.

Ömrüm apaydındı qarşında sənin,
Yaxşımı, pisimi görmüsən, ata.
Bəzən təsəlliyə möhtac olmusan,
Mənəsə təsəlli vermisən, ata.

Bir yol başlamışam üzü günəşə,
Kimsə bu yolumdan döndərə bilməz.
Sevincin önümdə bənzər atəşə,
Onu heç tufan da söndürə bilməz.

Büdrəsəm sızlayar yaran – bilirəm,
Ümid doğrulmasa – yaşamaq çətin.
Oğulluq adını haram bilərəm,
Əgər ucaltmasam başını sənin.

BİR SEVGİ QORUYUR

Dörd yanım günəşli, dörd yanım işıq,
Yox olub yolumun dumanı, çəni.
Bir gözəl dilində dua-alqışım,
Bir sevgi qoruyur nə vaxtdı məni.

Sehrli baxışlar – zərif kəpənək,
Qonur sifətimə hey ürkək-ürkək.
Asılıb sinəmdən göz muncuğutək,
Bir sevgi qoruyur nə vaxtdı məni.

Nə qəribə sehr, nə qəribə sirr!
Ulu qayğıdımı mənimçün əsir?!
Bir nurlu ümidtək üstümdə gəzir,
Bir sevgi qoruyur nə vaxtdı məni.

Ulduztək göyümdə nur saçır hər dəm,
İşığı dağ çəkir kədərə, dərdə.
Hifz edib bəladan, qəza-qədərdən,
Bir sevgi qoruyur nə vaxtdı məni.

Duyulur həniri, görünmür üzü,
Hara qədəm bassam – məndədir gözü.
Həmişə üzümdə bir baxış izi,
Bir sevgi qoruyur nə vaxtdı məni.

Qəlbimin sevgisiz qalan çağından
Olsam da özümün özüm düşməni,
Boylanıb bir ömrün gündoğanından,
Bir sevgi qoruyur nə vaxtdı məni.

NECƏ UNUDUM

Şimşək çaxdı, alov çıxdı sözündən,
Gilə-gilə kədər yağdı gözündən.
– Unut məni, unut, – dedin, – bu gündən. –
Birdən-birə, söylə, necə unudum?

Göy çəmənlər birdən-birə saralmır,
Qara saçı birdən-birə qar almır,
Bəyaz günlər birdən-birə qaralmır,
Birdən-birə axı necə unudum?

Dediklərin ürəyimi yaralar,
Birdən-birə sağalmaz ki, yaralar.
Gözlərindən qaysaqlanar, qaralar,
Ağrısını birdən-birə unutmaz.

İstəyini boğa bilmək bir hünər,
Niyyətindən öz ürəyim üşünər,
Dilim elə təkrarlayar adını
Qəlbim səni, könlüm səni düşünər.

Dil unutmur, qəlb unutmur bir günə,
Birdən-birə unutmaqmı olar heç?

Bu sevgini hardan tapdı qış görən?
Gözlərində buz oldummu yəni mən?
Birdən-birə sevməmişdim səni mən,
Birdən-birə indi necə unudum?

ƏVVƏL

Əvvəl qəlbin çırpınacaq
Tora düşmüş quş kimi,
Sonra gözün yol çəkəcək
Gələnin varmış kimi.

Sonra havan çatmayacaq
Daralacaq nəfəsin.
Sənə zindan tək gələcək
Yaşadığın qəfəsin.

Qəfil yada salacaqsan
Səsdən gələn istini.
Dəli kimi qaçacaqsan
Telefonun üstünə.

Tez-tələsik yazacaqsan:
“Planlarım dəyişib...
Bəlkə sabaha keçirək,
Birigünkü görüşü”.

Sonra ağıl qalmayacaq
Düşünməyə ardını.
Sonra nağıl başlayacaq
Unudassan adını.

QALA - ADAM

Hər adamın sığınmağa
Bir qalası olsun gərək.
Bu qaynaşan pis gözlərdən
Bir xilası olsun gərək.

Nicat yoxdu bolca vardan -
Hündür divar, dik hasardan!
Adamı daş adamlardan
Qala - Adam alsın gərək!

Bu gələn gözəl əladı
Yeriyən, gəzən qaladı.
Bəlkə də təzə bəladı
Dinsin görək, gəlsin görək!!!

GƏLƏRƏM

Bir səhər yuxudan
Sən oyat gələrəm!
Çağırsan o dəqiqə,
O saat gələrəm!

Belimdə ağrı var
İkiqat gələrəm!
Önündə dayanıb
Farağat gələrəm!

Baxma ki, xəstəyəm
Ya süstəm - gələrəm.
Əmrin var - baş üstə,
Göz üstə - gələrəm.

Sözümdə dəqiqəm,
Dürüstəm - gələrəm!
Təki sən arzula
Sən istə gələrəm!

GETMƏK

Sakitcə çəkilib getmək zamanıdı
Üsyan etmədən, çığırmadan, söymədən
Barışıb sevginin bitməsiylə
Yox olmaq vaxtıdı.
Duman ağır-ağır çəkildiyitək,
Hava sakitcə qaraldığıtək
İsti havada əl-üzünü yuduğun suyun
Köynəyinə düşən ləkəsi quruduğutək
Sakitcə, xəbərsiz getmək zamanıdı!

ÜZƏ ÇIXACAQ

Hirs ki girdi araya
qəzəb ki kükrədi
Bütün pis sözlər, söyüşlər
dildə cimildəşəcək
Onda ilk dəfə corabsız,
dabansız ayaqqabıda
çıxacaqsan qarşıma.
Və üzə çıxacaq bütün
qüsurlar -
ayağındakı, dilindəki,
ürəyindəki...

GEDƏCƏKSƏN

Ruhun gedib, özün də
Çəkilib gedəcəksən!
Sis kimi, duman kimi
Seyrəlib itəcəksən.

Əzablar güvə kimi
Xoş günləri didəcək.
Qəhər qalacaq, bir də
Sızıltı dolu ürək.

Ağrıdan qurtulmağa
Min bir çarə gəzəcəm
Tapmayıb qıvrılacam -
Tab eləyib, dözəcəm.

Ağrılarla qol-boyun,
Dərdlə həyat sürəcəm!
Başımı qarışdırıb
Ömrü yola verəcəm!

Təqdim etdi: Tural Adışirin
MANERA.AZ
Бесплатные шаблоны для 10.5Forex Портал для чайников






Mətndə səhv var? Onu siçanla seçin və Ctrl+Enter düyməsini basın.
Teqlər:
ŞƏRH YAZ
OXŞAR XƏBƏRLƏR
TRİBUNA
XƏBƏR LENTİ
BÜTÜN XƏBƏRLƏR
TÜRK DÜNYASI
«    Sentyabr 2019    »
BeÇaÇCaCŞB
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30