Viktor Hüqonun "Məhəmməd" şeiri

Tarix:11-12-2017, 13:52 Baxış Sayı:120

Viktor Hüqonun "Məhəmməd" şeiri
Xristian dünyasının əsrlərdir müzakirə obyektinə çevirdiyi Viktor Hüqonun Həzrəti Məhəmməd haqqında yazdığı şeir türk dilinə tərcümə edilib. Şeiri Çeçen Universitetinin Xarici Dillər Mərkəzinin Fransız dili kafedrasının müəllimi Yaqub Yaşa uzun sürən araşdırmadan sonra tərcümə edib. Orijinal adı “Mahomet” olan şeirdə Həzrəti Peyğəmbərin sadə həyatı və bitkin şəxsiyyətindən söz açılır. Hüqo şeirində İslam peyğəmbərinin ömrünün son anlarını təsvir edib.

MANERA.AZ Hüqonun “Mahomet” şeirinin Azərbaycan dilinə tərcüməsini təqdim edir:

Mahomet
(Məhəmməd (Ona Allahın xeyir-duası və salamı olsun!))

Vəzifəsi yaxınlaşmışdı, dünyaya göz açdı
Mətanətli idi, kiminsə
xətrinə dəyib incitməzdi
Yolda gördüyü hər kəslə salamlaşardı
Hər gün sanki bir az daha yaşlanırdı
İyirmiyə yaxın ağ tük vardı saqqalında
Bəzən durar, su içən dəvələri seyr edərdi,
Bu seyr ona dəvə otardığı
günləri xatırladardı
Sanki Cənnəti görmüş,
ilahi eşqi tapmışdı
Sanki kainatın yaradılışına
şahid olmuşdu
Alnı dik, yanaqları qüsursuz,
bənzərsiz idi
Qaşları incə, baxışları mənalı və sərt idi
Boynu gümüş bir səhəngin
boğazı idi sanki
Tufanın sirlərini bilən
Nuhun havası var idi onda.
Onunla danışmağa gələnlərlə
ədalətli idi,
Bəziləri gülər, bəziləri etiraf edər,
bəziləri də danardı
Səssizcə onları dinlər,
ən son özü danışardı
Dodaqlarından dua və
zikr əskik olmazdı
Çox az yeyər, qarnına daş bağlayardı
Yerə oturar, paltarlarını yamayardı
Artıq gənc deyildi,
əvvəlki gücü də yox idi
Yenə də hər kəsdən daha çox oruc tutardı.
Altmış üç yaşında, sanki bir
alov bürüdü bədənini
Müqəddəs kitab Quranı bir daha oxudu
Sonra bayrağı Səid oğluna təslim etdi,
Onlara: “Artıq aranızdan ayrılmaq vaxtı
gəldi,” – dedi
“Allah birdir, yalnız Onun yolunda
mübarizə aparın,” - dedi.
Hüznlü idi yurdundan didərgin düşmüş
yaşlı qartal kimi
Adəti üzrə məscidə gəldi
Əliyə tabe olanlar da arxasınca gəlirdi
Və müqəddəs bayraq küləklərin
ağuşunda dalğalanırdı
Üzü solğun idi, geri döndü və
kütləyə belə səsləndi:
Ey insanlar, ömür bitir,
həyat gəlib keçəcək
Biz qaranlıqda bir zərrəyik,
uca olan Odur
Ey insanlar, ondan başqa
rəhbərim yoxdur
Onsuz bir dəyərim olmazdı

Ey möminlərin həqiqi sultanı,
Səni dinlər-dinləməz,
hər kəs sözünə inandı
Sən doğulanda, bir ulduz doğuldu
göy üzündə
Kisranın üç qülləsi birdən yıxıldı
Mələklər ölümümü müzakirə etdi
Vədə yetişdi, dinləyin, əgər
kiməsə bir pislik etdimsə,
Önə çıxsın, hər kəsin önündə
intiqamını alsın
Kimə vurmuşamsa, o da mənə vursun
Sakitcə əsasını oradan
keçənlərə uzatdı,
Yaşlı bir qadın qoyun otarırdı çöldə
Ona: “Allah köməyin olsun,” – dedi
Baxışlarında bir hüzn vardı,
sanki tükənmişdi.
Fikirli idi, birdən dilləndi:
Hər kəs eşitsin!
Allah mənim adımı andı,
bundan əmin olun
Torpaqdan insan, nurdan
bir peyğəmbərəm
İsanın gətirdiyi dini
tamamlamağa gəldim
Ey səhabələrim, mən səbir daşıyam,
İsa şirin dilli idi
Unutmayın, hər şəfəq doğan günəşin
bir müjdəçisidir
İsa məndən əvvəl idi, ancaq nə Tanrıdır,
nə də onun oğlu
O, gülü qoxulayan bakirə Məryəmdən
dünyaya gəldi
Unutmayın, mən də ətdən-sümükdən
bir faniyəm
Bu dünyada başıma gəlməyən
heç bir şey qalmadı
Yol belə, çəkdiyim əziyyətlərə dayanmazdı
Təzyiq və işgəncədən bədənim çox əzab çəkdi
Unutmayın, əgər işlədiyimiz
hər günahın əvəzi
Qorxunc həşərat olsaydı, o qaranlıq
məzarı bizə dar edərdi,
Cəhənnəmə çevirərdi oranı…
Yenidən bədənlərin cəhənnəm
əhlinin bədənləri,
Həşəratlar yenidən gəmirər
bütün bədənləri
Beləcə dəfələrlə ölüb yenidən dirilərlər
Cəzalarını çəkdikdən sonra
yenidən rahatlıq taparlar
Mən müqəddəs müharibələrin
təvazökar meydanıyam
Bəzən böyük, bəzən də kiçik kimiyəm
Sözlərim çöldəki qum və quyular kimidir
Bir sözüm qorxudursa,
bir sözüm müjdələyəndir
Ey insanlar! Nələr çəkdiyimi görürsünüz
İnsanları aldadıb zəlalətə salmaq
istəyən dəhşətli iblislərə
Əngəl olmağa çalışdım,
bağladım pis əllərini
Çox vaxt Yaqub kimi qaranlıqlar içində
Görmədiyim kəslərlə vuruşdum
Ancaq insanlar məni
qəsdən öldürmək istədilər
Mənə qarşı hey kin və həsəd bəslədilər
Mən isə əsla haqq mübarizəmdən
geri çəkilmədim
Onlarla vuruşdum, ancaq
heç kimdən incimədim
Mübarizə boyu – Qoyun,
nə edirlərsə-etsinlər - dedim
Qanlar içində tək yaralı
mən olmaq istəyirdim
Qoy hamı məni vursun,
Onsuz da vurmaqdan
yorulmazlar ki…
Sağ əllərinə Ayı, sol əllərinə
Günəşi də versəydim,
Düşmənlərim əsla vaz keçməzlərdi
Yenə də bu çətin səfərimdə
mənə hücum etdilər
Ancaq nə olursa-olsun,
geriyə addım atmadım
Bu müqəddəs dava uğrunda
qırx il mübarizə apardım
Belə keçən bir ömrü
sonunda tamamladım
İndi Allaha gedirəm,
dünyanı geridə qoydum.

NARINGÜL
"Aydın yol" qəzetiБесплатные шаблоны для 10.5Forex Портал для чайников


XƏBƏR LENTİ