Mənim də əlimdən söz demək gəlir - Telman Hüseynin şeirləri

Tarix:11-09-2018, 16:16 Baxış Sayı:121

Mənim də əlimdən söz demək gəlir - Telman Hüseynin şeirləri
Manera.az Telman Hüseynin şeirlərini təqdim edir:

TƏZƏ PALTAR
Həyat yoldaşıma

Tutubsan əlində təzə paltarı,
Mənə gey deyirsən, geyə bilmirəm.
Bilirsən, sinəmdə nə ağrılar var?!
Demək istəyirəm, deyə bilmirəm.

Deyirsən, gör necə soluxub, solub,
Cırılıb, sökülüb astar içində.
Belə geyinməyin heç yaxşı düşmür,
Tanışlar yanında, dostlar içində.

Gülüm, sən onları qatla qoy evə,
Mənim ta bəzənmək nəyimə gərək.
Adamın paltara həvəsi ola,
Paltar da yaraşa əyinə gərək.

Bir qəmli bayatı ötər dilimdə,
Dərdlərim dil açar gör indi harda.
Mənim paltarlarım dava ilində
Tökülüb qaldılar mağazalarda.

Neynirəm təzədən təzə paltarı?
Kimsədən inciyib, küsən deyiləm.
Geyinib, kecinib toy mağarında
Təzədən qol açıb süzən deyiləm.

Gecikmiş qayğıdı, ta necə deyim,
Mənim də bəxtimə ləngimək düşür.
Toxunma, sən Allah, dəymə qoy geyim,
Soluxmuş paltarlar rəngimə düşür.

BU AN

Bir qaya qopaydı bu an, sonra da,
Bir çay yatağında yırğalanaydı.
Bir duman çökəydi, duman, sonra da
Çiçəklər bəzənib, sırğalanaydı.

Bir dəniz susaydı, dinib, sonra da
Bir nəfəs alaydı elə dərində.
Öz çapar atını minib, sonra da
Dəlisi tutaydı küləklərin də.

Bir bulud qalxaydı, qalxıb, sonra da
Bir leysan həvəsi üzə çıxaydı.
Baxıb təbiətə, baxıb, sonra da
Qara gözlərini yumub sıxaydı.

Bir şimşək zirvədə gülüb, sonra da
Bir qaya başından vurula idi.
Yer alın tərini silib, sonra da
Göylərin bənizi durula idi.

Bir göy qurşağı da enib, sonra da
Çözülüb gedəydi hey ilmə-ilmə.
Qəfil boylanaydıq dönüb, sonra da
Çiçəklər günəşə, mən sevgilimə.

XOXAN APARDI

Uşağı xoxanla qorxutma, bala,
Pozular iştahı, qaçar yuxusu.
Qalar ürəyində, qalar canında,
Qalar xəyalında xoxan qorxusu.

Bir vədə beləcə qorxudub məni,
Səsimi beşikdə batırıbdılar.
Ağlasam, xoxanla hədələyiblər,
Xoxanla qorxudub yatırıbdılar.

Qırx birdən o yana dadlı çağlarım,
Bu yanda taleyim tufan qopardı.
Günbəgün azaldı oyuncaqlarım,
İstədim, dedilər: xoxan apardı.

Məni o bucaqdan, məni bu küncdən
Gözünü bərəldib baxan qorxudub.
Gözüm açılandan, gözüm açandan
Mənim gözlərimi xoxan qorxudub.

Aşkara xoxan var, gizli xoxan var,
Aşkara xoxannar qəmiş xoxanmış.
Dostluq eyləmişəm on il, on beş il,
Sonradan bilmişəm Məmiş xoxanmış.

Evimdən xoxana nəzir verirlər,
Yoxsa var-yoxumu çalıb-çapardı.
Maaşda pulumu kəsir verirlər, -
Deyirlər: qalanın xoxan apardı.

Mənə deyirlər ki, möhkəm ol, kişi,
Dostların tənəsi çox gəlir mənə.
Atmaq istəyirəm mən bu vərdişi,
Xoxannar o saat xox gəlir mənə.

Uşağı xoxanla qorxutma bala,
Pozular iştahı, qaçar yuxusu.
Qalar ürəyində, qalar canında,
Qalar xəyalında Xoxan qorxusu.

MƏZARLIQDA ŞEIR GECƏSI

Görüşdük sözümün şam işığında,
Ay burda yatanlar, ömür keçəndi.
Bu gecə sizinlə söz görüşümdü,
Bu gecə sizinlə şeir gecəmdi.

Dərd tüğyan edəndə söz kömək gəlir,
Qardaş əvəzinə, ata yerinə.
Mənim də əlimdən söz demək gəlir,
Sizə şeir oxudum fatihə yerinə.

Ay vaxtsız köçənlər, vaxta nə deyim,
Yazmışdım oxudum sizə şeirimi.
Nakam ömrünüzə həsr elədiyim -
Sevgidən yazdığım təzə şeirimi.

Bu dünya qaranlıq, o dünya işıq,
Sinəmdə ürəyim atım-atımdı.
Alqış elədiniz sükut qarışıq,
Bu mənim şairlik mükafatımdı.

Dirilər haqqımı bilməyib orda,
Orda sözlərimə şəkk olunubdu.
Burda məzar-məzar baş daşınıza,
Mənim şeirlərim həkk olunubdu.

Alnımdan axmayıb xəcalət təri,
Dostlarım bilir ki, haqq şairiyəm.
Çoxdu dirilərin xalq şairləri,
Mən də ölülərin xalq şairiyəm.

Səmada buludlar qalından qalın,
Salır damcısını üstümə tək-tək.
Hələlik, hələlik, salamat qalın,
Sizinlə yenidən görüşünədək.

SONRADAN DÜŞMƏLƏR

Əzəllər bu qaya, bu dağ bütövdü,
Uçqunlar, yarğanlar sonradan düşüb.
Şahin şığıyardı, qartal uçardı,
Bu dağa qarğalar sonradan düşüb.

Əzəl atlarımız dartılmış yaydı,
Atdısa, at təki gərək qaçaydı.
Qıratdı, Düratdı, Alapaçaydı,
İlxıya yorğalar sonradan düşüb.

Bu ulu dağlarda qarğa nə idi,
Örüşdə, ilxıda yorğa nə idi,
Öyüd-nəsihətdi, sırğa nə idi,
Qulağa sırğalar sonradan düşüb.

XOCALIM

Ürəyimdə dəfn olunub Xocalım,
Gözlərimdə, sel başına qalıbdı.
Hanı yurdun Bay-Becanı, Beyrəyi?!
İgid ölüb, el başına qalıbdı.

Nər nəfəsi qaralıbdı bu kəndin,
Yolu-izi qaralıbdı bu kəndin.
Bağ-bağçası saralıbdı bu kəndin,
Bülbül uçub, gül başına qalıbdı.

Bu kişinin şəhid olub obası,
Uçub evi, qaralıbdı sobası.
Taya üstə sancılıdı yabası,
Şum üstündə, bel başına qalıbdı.

Vətən oğlu hələ qayıt, belə bax!
Bu dünyada fitnəyə bax, felə bax!
Qaçqın gələn el qızına hələ bax,
Daraq düşüb, tel başına qalıbdı.

Bu torpağı mahal-mahal verdilər,
Yağı düşmən məskən salıb yurd elər.
Telman Tale öz-özünə vird elər,
Ağıl çaşıb, dil başına qalıbdı.

YALANMIŞ

Kim deyibsə dünyaya
Bəhrəli bağ,- yalanmış.
Meyvəsi göz aldadır,
Bir yaxşı bax - yalanmış.

Ay doğur - para yalan,
Baxırsan hara yalan.
Gecələr qara yalan,
Gündüzlər ağ yalanmış.

Kəpəzin beli yalan,
Üstündə gölü yalan.
Ölülər ölü yalan,
Dirilər sağ yalanmış.

Şah başında tac yalan,
Ocaq üstə sac yalan,
Kasıb-kusub ac yalan,
Tox elə tox yalanmış.

Pul əldə nəzik yalan,
Parala, kəsik yalan.
Yoxsulda əzik yalan,
Varlıda şax yalanmış.

Sevirəm sözü saxta,
Uyduq bu sözə, ada.
Axırda gördük o da,
Çox yumuşaq yalanmış.

Can çox canlar içində,
Ömür anlar içində.
Bu yalanlar içində -
Telman ən çox yalanmış.Бесплатные шаблоны для 10.5Forex Портал для чайников


XƏBƏR LENTİ